Zaspół słabości, zespół kruchości

Zespół słabości to stan narastającego osłabienia i utraty sprawności fizycznej, związany z patologicznie przyspieszonymi procesami starzenia.

Zespół ten charakteryzuje się zmniejszeniem rezerw i odporności na czynniki stresogenne, co wynika ze skumulowania się obniżonej wydolności różnych systemów/układów fizjologicznych, oddziaływań na organizm samego procesu starzenia się, współistnienia wielu chorób oraz czynników środowiskowych.

U chorych z zespołem słabości ryzyko załamania homeostazy i niesprawności jest znaczne. Chorym z tym zespołem należy poświęcić szczególną uwagę, gdyż ryzyko, niesprawności, instytucjonalizacji (w tym hospitalizacji) i zgonów jest duże a z drugiej strony wiele elementów zespołu słabości można odwrócić pod warunkiem ich właściwego zdiagnozowania.

Brak jest dokładnych danych epidemiologicznych dla populacji polskiej, szacuje się że zespół słabości dotyka około 6,7% populacji osób starszych, przy czym obserwuje się jego wzrastającą wraz z wiekiem częstość przekraczającą 30% wśród osób w wieku 75-80 lat i 50% wśród osób powyżej 80 roku życia.

Do objawów zespołu słabości należą:

– sarkopenia czyli utrata masy mięśniowej,

– spadek masy ciała i niedożywienie,

– zmniejszenie siły mięśniowej

– zmniejszenie tolerancji wysiłku,

– spowolnienie ruchowe,

– zaburzenia równowagi,

– zmniejszona aktywność fizyczna,

– pogorszenie funkcji poznawczych,

– zwiększona wrażliwość na działanie czynników stresogennych.

Do czynników zwiększających ryzyko wystąpienia zespołu słabości zalicza się:

– zaawansowany wiek,

– zaburzenia widzenia,

– upośledzenie funkcji poznawczych,

– obniżony nastrój,

– słabość kończyn,

– zaburzenia chodu i równowagi,

– stosowanie leków uspokajających,

– współistnienie wielu chorób przewlekłych.

 

Należy pamiętać że zespół słabości nie jest równoznaczny z procesem starzenia się ani z niepełnosprawnością. U starszych chorych z rozpoznanym zespołem słabości częściej możemy się spodziewać:

– nietypowych objawów chorób,

– obecności wielkich problemów geriatrycznych,

– nieproporcjonalnej utraty niezależności,

– wczesnych i poważnych powikłań

– powolnego i tylko częściowego powrotu do zdrowia po uprzednim zachorowaniu.

 

Konsekwencją zespołu słabości jest często niesprawność fizyczna, utrata samodzielności oraz potrzeba zapewnienia choremu opieki instytucjonalnej.

Comments are closed.